เมื่อเด็กเนิร์ดตัดสินใจออกเดินทางไปท่องโลก

เดินทางไปท่องโลก

จากคนที่เคยกลัวความสูง ทุกวันนี้ชอบไปปีนเขา อาจจะเคยไปแค่ไม่กี่ที่ แต่มันอยู่ในลิสต์ที่สักวันต้องไปให้ได้ จากคนที่ไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า ทุกวันนี้มีเพื่อนหลายคนที่ได้รู้จักกันระหว่างทาง และยังแวะเวียนไปคอมเม้นเฟสบุ๊คกันอยู่เรื่อยๆ

.

.

จากคนที่ตั้งแต่เกิดมา 22 ปี ไม่เคยออกนอกประเทศ 1 ปีที่ผ่านมา เริ่มได้ไปมาบ้างแล้ว

.

.

จากที่เคยเป็นเด็กอนามัยนอนแต่หัวค่ำ ทุกวันนี้ตาค้างถ่ายรูปดาวได้ทั้งคืนโดยที่ไม่ง่วง

.

.

จากที่เคยเซฟรูปคนอื่นมาใช้เป็นวอลเปเปอร์ ทุกวันนี้ใช้รูปที่ถ่ายด้วยฝีมือตัวเอง

.

.

จากที่เมื่อก่อนเล่นพันทิปห้องหว้ากอ ทุกวันนี้เปลี่ยนมาสิงอยู่ห้องบลูแพลนเน็ต

.

.

จากที่เมื่อก่อนใช้รูปการ์ตูนเป็นรูปโปรไฟล์ ทุกวันนี้ใช้รูปตัวเองที่ถ่ายคู่กับทางช้างเผือก

เดินทางไปท่องโลก (1)

สวัสดีครับ ผมชื่อ เอิร์ธ ครับ ตอนนี้เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยมาหมาดๆ

วันนี้ผมอยากจะมาแชร์ภาพถ่าย เรื่องราวการเดินทาง และประสบการณ์ตลอด 1 ปีที่ผ่านมา กับการเริ่มต้นออกเดินทางท่องเที่ยวของผม

ผมใช้เวลาปีสุดท้ายในมหาวิทยาลัย ตอนที่เรียนอยู่ปี 4 ช่วงที่ใครๆ ต่างบอกว่าเหนื่อยที่สุด และไม่ค่อยมีเวลา เพราะทั้งต้องเรียน และต้องรีบปั่นโปรเจค ในการเดินทาง ชีวิตของผมเปลี่ยนไปยังไงบ้าง และผมได้เรียนรู้อะไรจากการเดินทางในครั้งนี้ มาครับ … ผมจะเล่าให้ฟัง

ทำไมถึงเรียกตัวเองว่าเด็กเนิร์ด?

ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน ลองนึกภาพเด็กผู้ชายคนนึง ใส่แว่นตาหนาเตอะ เอาเสื้อทับในกางเกงตลอดเวลา และขลุกอยู่กับกองหนังสือทั้งวัน ผมเรียนวิทยาศาสตร์ เอกฟิสิกส์ เนิร์ดพอมั๊ยครับ? ฮ่าๆๆ

เชื่อไหมครับว่าตั้งแต่เกิดมา 22 ปี ผมไม่เคยออกนอกประเทศเลยสักครั้ง อย่าว่าแต่ต่างประเทศ เอาแค่ใ ประเทศไทย ภาคใต้ ภาคอีสาน ผมก็ยังไม่เคยไป (เคยไปเชียงใหม่ 2 ครั้ง ตอนที่โดนบังคับให้ไปเข้าค่ายของมหาวิทยาลัยและไปฝึกงาน)

อยู่มาวันหนึ่ง เห็นเพื่อนแชร์กระทู้พันทิปในเฟสบุค

“1 ปีที่ผ่านมา กับการ แบกเป้เที่ยวคนเดียว ไม่มีแผน เจอเพื่อนใหม่ ค่ำไหนนอนนั้น 6 ประเทศ”

ผมก็ลองคลิกเข้าไปอ่านดู เฮ้ย เจ๋งว่ะ! อยากทำบ้าง แต่ตอนนั้นยังไม่มีกล้อง ทำไงดี? ก็ตัดสินใจซื้อเลยครับ ให้น้องชาย (ที่เล่นกล้องอยู่) เป็นคนเลือกให้ ได้ออกมาเป็น Canon EOS 700D กับเลนส์คิทธรรมดาตัวนึง อุปกรณ์กล้องทั้งหมด ผมเก็บเงินเองทุกบาททุกสตางค์ ครอบครัวไม่สนับสนุนเรื่องพวกนี้ (ตีหน้าเศร้าร้องไห้ ร้องไห้)

เอาล่ะ ตอนนี้ผมก็มีกล้องเป็นของตัวเองเรียบร้อยแล้ว

เดินทางไปท่องโลก (2)

ทางออกขึ้นเครื่อง สนามบินสุวรรณภูมิ จุดเริ่มต้นของการเดินทาง

เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งไป เป็นนักศึกษายังเรียนไม่จบ แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปเที่ยว?

บางส่วนเป็นเงินเก็บของผมเอง อีกส่วนหนึ่งครอบครัวสนับสนุนด้วยครับ

ผมสอบชิงทุนรัฐบาลได้ตอนขึ้นมหาวิทยาลัยปี 1 โดยมีเงื่อนไขว่า ตราบใดที่ผมยังทำเกรดได้ถึงตามเกณฑ์ที่เค้ กำหนด ผมก็จะได้เงินใช้ฟรีทุกเทอม เป็นค่าใช้จ่ายส่วนตัวที่เราสามารถเอาไปทำอะไรก็ได้

บางคนอาจจะเอาไปกินอาหารอร่อยๆ บางคนอาจจะเอาไปช็อปปิ้งซื้อของที่อยากได้ แต่ผมเลือกที่จะเอาไปใช้กับการเดินทาง

ตั้งใจเรียนให้ได้เกรดดีๆ แล้วได้เงินไปเที่ยวด้วย เจ๋งใช่ไหมล่ะครับ ยิ้ม เอาล่ะ ตอนนี้เราก็มีเงินแล้ว งั้นก็เริ่มออกเดินทางกันเล้ยยย!

เดินทางไปท่องโลก (3)

เดินทางพิชิตยอดเขา

ปีนเขาครั้งแรก “พี่ๆ ไอ้ที่เราจะไปนี่มันชื่อภูอะไรนะ ผมจำไม่ได้” ผมถามรุ่นพี่ที่คณะอีกครั้งหนึ่ง เพื่อให้แน่ใจว่าที่เค้าชวนผมไปมันที่ไหนกันแน่

‘ภูสอยดาว’ ภูชื่อแปลกนี้ตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งเคยได้ยิน เพราะทั้งชีวิตรู้จักอยู่แค่ภูเดียว … ภูกระดึง 555

ตอนนั้นผมมีแค่กล้องและรองเท้าผ้าใบธรรมดา ส่วนไฟฉายก็ใช้แฟลชมือถือเอา ได้ลองใช้ทิชชูเปียก (ที่คนอื่นเตรียมไป) ครั้งแรกด้วยนะ เพิ่งจะรู้ว่ามันมีนวัตกรรมแบบนี้อยู่บนโลกด้วย (แกไปอยู่ไหนมา) ถถถ (หัวเราะหนักมากจนเปลี่ยนภาษาไม่ทัน)

เดินทางไปท่องโลก (4)

ภูสอยดาว อุตรดิตถ์

การทดลองทางฟิสิกส์มากมายยันได้ว่าแสงเดินทางเป็นเส้นตรง ผมเองก็เชื่ออย่างนั้น แต่ไม่เคยเห็นกับตา

เดินทางไปท่องโลก (6)

ภูสอยดาว อุตรดิตถ์

เดินทางไปท่องโลก (5)

ภูสอยดาว อุตรดิตถ์

อยู่บ้านสบายๆ ไม่ชอบ ทำไมถึงชอบไปที่ที่มันลำบาก?

ตอนแรกผมเองก็คิดอย่างนั้น แต่พอไปเจอกับตัวเองถึงได้รู้ว่า ต่อให้กล้องดีแค่ไหนก็คงไม่สามารถบันทึกภาพได้อย่างที่ตาเราเห็น และกล้องถ่ายรูปก็ไม่สามารถบันทึกความรู้สึกตอนที่ไปอยู่ตรงนั้นได้

ความฟินระดับเหนือเมฆ

เดินทางไปท่องโลก (7)

ดอยหลวงเชียงดาว เชียงใหม่

ผมชอบการที่มีคนอยู่ในภาพถ่ายทิวทัศน์ เพราะมันทำให้เห็นว่าตัวเรามีขนาดเล็กแค่ไหน เมื่อเทียบกับความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ

เขาช้างเผือก กาญจนบุรี

เขาช้างเผือก กาญจนบุรี

เดินทางกับครอบครัว จะไปเที่ยวทำไม เอาเวลาไปอ่านหนังสือดีกว่าไหม?

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เวลาที่บ้านชวนไปไหน ผมมักจะปฏิเสธอยู่เสมอ ต่อให้ต้องอยู่บ้านอ่านหนังสือคนเดียวก็ยอม

“จะไปทำไม เอาเวลาไปอ่านหนังสือดีกว่า” ผม (เคย) คิดอย่างนั้นจริงๆ

“เอิร์ธ อยากไปญี่ปุ่นมั๊ย?” ที่บ้านโทรมาถาม หลังจากที่ผมตัดสินใจซื้อกล้องได้เพียงไม่กี่เดือน

ก็ไปสิครับ งานนี้ใครจะยอมพลาด

เดินทางไปท่องโลก (9)

ชิบุยะ โตเกียว ญี่ปุ่น

เดินทางไปท่องโลก (10)

สะพานสายรุ้ง โอไดบะ ญี่ปุ่น

ไม่ใช่อะไร คือผมอยากไปตามรอยการ์ตูน เห็นเนิร์ดๆ อย่างนี้ตอนเด็กก็เคยดูการ์ตูนเหมือนกันนะ 555

เดินทางไปท่องโลก (11)

กันดั้มอัตราส่วน 1:1 ขนาดเท่าของจริง (มันมีของจริงซะที่หนายยย)

จะไปเที่ยวทำไม คำตอบอยู่ในภาพข้างล่างนี้แล้ว เดี๋ยวๆๆ ใช่หรอ? 555

เดินทางไปท่องโลก (12)

ผมแค่อยากไปตามรอยการ์ตูนญี่ปุ่นจริงๆ นะ เรื่องอะไรพวกนี้ไม่เคยอยู่ในหัวเล้ยยย เค้าบอกว่าเรื่องแบบนี้ เด็กเรียนเนี่ยตัวดีเลย เพราะมันเก็บกดเห็นทีท่าจะจริง ดีนะที่ไปกับครอบครัว ไม่งั้นล่ะก็ 555 (ทำหน้าตามีเลศนัย หลิ่วตา)

ไปกับเพื่อน VS ไปกับครอบครัว แบบไหนสนุกกว่ากัน?

ผมว่ามันสนุกคนละแบบ ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าชอบอย่างไหนมากกว่าไปกับเพื่อนเราสนุกได้สุดเหวี่ยง อยากจะแอดเวนเจอร์ขนาดไหนก็ได้แต่ตอนที่มีความสุข ผมกลับคิดถึงคนที่บ้าน อยากให้เค้าได้มานั่งอยู่กับเราตรงนี้ (เริ่มดราม่า)

แต่ถ้าไปกับครอบครัว ก็คงต้องซอฟท์ลงมาหน่อย \\ตัดภาพไปที่คุณย่ากำลังปีนภูเขาไฟฟูจิ

ภูเขาไฟฟูจิ ญี่ปุ่น

ภูเขาไฟฟูจิ ญี่ปุ่น

จักรยาน ช่วยเปลี่ยนเมืองให้น่ารักขึ้นได้จริงๆ

เดินทางไปท่องโลก (14)

ชินจุกุ โตเกียว ญี่ปุ่น

เดินทางไปท่องโลก (15)

ชินจุกุ โตเกียว ญี่ปุ่น

ผมเคยคิดว่ารู้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ 2 ก็น่าจะพอ แต่พอเจอแบบนี้ก็ถึงกับไปไม่ถูก

เดินทางไปท่องโลก (16)

ทุกการเดินทางล้วนมีช่วงเวลาดีๆ ที่น่าจดจำ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่การเดินทางและการถ่ายภาพจะเป็นของคู่กัน

เด็กฝรั่ง 4 คน นั่งกินพิซซ่าหน้าร้าน

 เกาะหลีเป๊ะ สตูล

เกาะหลีเป๊ะ สตูล

เดินทางเพราะงานที่มหาวิทยาลัย ยิ่งทำงานดี ยิ่งมีโอกาสได้ไปเที่ยว

ตอนที่ขึ้นปี 4 ใหม่ๆ ผมแอบรู้มาว่าตอนสิ้นปีจะมีงานประชุมวิชาการฯ ที่กระบี่ถ้าผมมีงานไปนำเสนอ (โปรเจคจบที่ทำตอนปี 4) ผมจะไม่ต้องออกค่าเครื่องบิน (ไปกลับกรุงเทพฯ) และค่าที่พัก (ในช่วงวันที่จัดประชุม) เอง เพราะทุนเค้าจะออกให้นั่นก็หมายความว่าถ้างานที่ทำมันดีพอที่จะไปนำเสนอได้ ผมก็จะมีโอกาสได้ไปเที่ยวด้วย

งั้นก็รีบปั่นสิครับ จะรออะไร 555 กำลังใจในการทำงานมาเต็มอ่ะ บอกเลยงานนี้ไปกับอาจารย์และพี่ๆ ในห้อง lab พองานเสร็จก็เลยถือโอกาสอยู่เที่ยวต่อซะเลยบางมื้ออาจารย์ก็เลี้ยง ดีไปอีก ทริปนี้เลยเข้าเนื้อน้อยมาก สบ๊ายสบาย หัวเราะ

เกาะปอดะ กระบี่

เกาะปอดะ กระบี่

ปิด “ห้อง Lab” ไป “ฮ่องกง”

นี่ก็แอบรู้มา (อีกแล้ว) ว่า พี่ๆ ป.โท ป.เอก ในห้อง lab ที่ผมทำอยู่ เค้าจะไปนำเสนองานที่ฮ่องกงกัน งานนี้เด็ก ป.ตรี อย่างผมก็เลยขอติดสอยห้อยตามไปเที่ยวด้วย

เดินทางไปท่องโลก (19)

สนามบินฮ่องกง

ถ้าพูดถึงฮ่องกง จะนึกถึงอะไรกันครับ?

บางคนอาจจะนึกถึงอาหารอร่อยๆ อย่างเช่น ติ่มซำ โจ๊ก บะหมี่ และทาร์ตไข่ (พูดแล้วก็หิว 555) หรือสำหรับใครที่เป็นขาช็อปก็อาจจะนึกถึง ‘ฮ่องกงลดทั้งเกาะ’

แต่สำหรับผม ผมนึกถึงตึกสูงๆ

เดินทางไปท่องโลก (20)

The Peak

ผมเริ่มต้นฝึกถ่ายรูปจากสถานที่ต่างๆ ในกรุงเทพฯ จนติดใจการถ่ายรูปในเมืองอย่างหัวปักหัวปำ ถ้าจะให้ไปเดินช็อปปิ้งอย่างคนอื่นเค้าก็คงจะไม่ใช่แนว ก็เลยต้องแยกตัวออกมาหาที่ถ่ายรูปเล่น

The Symphony of Light

The Symphony of Light

เดินทางแบบ Backpack เหตุผลของการไปบาหลี

เป็นไงบ้างบาหลี สวยสู้ทะเลภาคใต้ได้มั๊ย? สิ่งที่เพื่อนๆ ให้ความสนใจ หลังจากที่รู้ว่าผมไปบาหลีมา

ถ้านิยามว่าทะเลที่สวย คือทะเลที่มีน้ำใสทรายขาว (แกจะมานิยงนิยามอะไรแถวนี้ ไม่ได้เรียนคณิตศาสตร์!) ก็คงต้องบอกว่า เทียบบ้านเราไม่ติด ทะเลภาคใต้นี่แหละ สวยที่สุดแล้ว (กล้าพูดนะ เคยไปมาแค่ 2 ที่ เกาะหลีเป๊ะกับกระบี่ 555)

แล้ววัดที่บาหลี สวยสู้วัดบ้านเราได้ป่าว? คำถามต่อมา ที่ยังไม่มีคนถาม (แต่ผมอยากจะตอบ 555)

สำหรับผม ก็ยังสู้ไม่ได้อีกนั่นแหละ วัดพระแก้วบ้านเรางดงามกว่าเยอะมากๆ (ไม้ยมก 3.14 ตัว) แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่จะไม่ไปบาหลี

ผมไม่ได้ไปที่นี่ เพราะคาดหวังว่าจะได้ไปเห็นทะเลที่มีน้ำใสทรายขาวกว่าทะเลภาคใต้ ไม่ได้ต้องการไปตามหาวัดที่มีสถาปัตยกรรมงดงามยิ่งกว่าวัดพระแก้ว

แต่ผมไปที่นี่ เพราะอยากไปเห็นสิ่งที่แตกต่าง ไปตามหาสิ่งที่บ้านเราไม่มี นี่ต่างหาก เหตุผลที่แท้จริงของการไปบาหลี

Tanah Lot เกาะบาหลี อินโดนีเซีย

Tanah Lot เกาะบาหลี อินโดนีเซีย

ทฤษฎีของผมมีอยู่ว่า เด็กทุกคนชอบถ่ายรูป (ทฤษฎีอะไรของแก 555) เพียงแค่เรายกกล้องขึ้นมา เค้าก็พร้อมเก๊กท่าให้เราถ่ายแล้ว 

วัด Besakih เกาะบาหลี อินโดนีเซีย

วัด Besakih เกาะบาหลี อินโดนีเซีย

ภาพบางภาพ ไม่สวยมาก แต่มัน (โคตร) ยาก กว่าจะได้มา ผมตื่นนอนตั้งแต่เที่ยงคืน เพื่อเริ่มเดินขึ้นภูเขาไฟตอนตี 2 และต้องรีบไปให้ถึงปากปล่องก่อนฟ้าสว่าง เพราะอยากไปดู Blue flame ที่มีแค่ 2 ที่ในโลก! (อีกทีคือที่ไหนวะ 555)

ภูเขาไฟ Kawah Ijen เกาะชวา อินโดนีเซีย

ภูเขาไฟ Kawah Ijen เกาะชวา อินโดนีเซีย

ผมเป็นแค่คนที่รักการถ่ายภาพ แต่ไม่ได้เป็นคนเล่นกล้อง

ทริปอินโดนีเซีย 14 วัน ผมใช้เงินไปประมาณ 35,000 บาทลองคิดเล่นๆ เงินจำนวนนี้สามารถนำไปซื้อเลนส์ดีๆ ได้ตัวนึงเลยนะครับ

เดินทางไปท่องโลก (25)

แต่ถ้าทำแบบนั้น ผมก็คงได้แต่ถ่ายรูปในกรุงเทพฯ เหมือนเดิม (เพราะไม่มีตัง 555)เอารูปมาโพสต์ในเฟสบุคก็แทบจะแยกความแตกต่าง (จากเลนส์ตัวเดิม) ไม่ออก

และภาพเหล่านี้ก็จะไม่ถูกบันทึกลงในเมมโมรี่การ์ด

เดินทางไปท่องโลก (26)

ภูเขาไฟ Kawah Ijen เกาะชวา อินโดนีเซีย

เดินทางไปท่องโลก (27)

ภูเขาไฟ Bromo เกาะชวา อินโดนีเซีย

เดินทางไปท่องโลก (28)

หมู่บ้าน Cemoro Lawang เกาะชวา อินโดนีเซีย

ผมเห็นหลายคนชอบส่องไฟล์ ซูมเข้าไปดูใกล้ๆ ให้เห็นว่ากล้องตัวนี้ไม่มี noise สักนิด เลนส์ตัวนี้คมสุดยอดเลยไม่ผิดหรอกครับที่เราจะบ้าอุปกรณ์ ถ้าอยากเอาดีด้านถ่ายภาพอย่างจริงจัง แต่นั่นไม่ใช่สไตล์ผมเพราะผมเป็นแค่คนที่รักการถ่ายภาพ แต่ไม่ได้เป็นคนเล่นกล้อง

จุ๊ๆๆ อย่าเอ็ดไป เงียบไว้นะครับ เพราะถ้าที่บ้านเห็นภาพๆ นี้ ผมต้องโดนบ่นหูชาแน่ๆ

เดินทางไปท่องโลก (29)

ปากปล่องภูเขาไฟ Bromo เกาะชวา อินโดนีเซีย

ไปเที่ยวในที่ที่อันตรายแบบนี้ ก็ต้องคอยเซฟตัวเองพอสมควรครับเพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นมา จนถึงตอนนั้นเราคงไม่รู้เรื่องหรอกแต่คนที่รอเราอยู่ที่บ้านเนี่ยสิ ต้องนึกถึงเค้าให้มากๆ(นี่ขนาดนึกถึงแกยังกล้าถ่ายรูปนี้นะ 555)

ณ วินาทีนั้น ผมได้แต่บอกกับตัวเองว่า จะไม่มาในที่ที่อันตรายแบบนี้อีกแล้ว แต่พอกลับถึงบ้าน ร่างกายมันก็เรียกร้องให้ออกไปผจญภัยอีก

อีกไม่กี่สิบเมตรก็จะถึงปากปล่องภูเขาไฟ Merapi ตอนนั้นผมอยู่ในจุดที่ไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้อีกแล้ว จะถอยก็ไม่ได้เพราะเดินรั้งท้ายของกลุ่ม (ก็พวกฝรั่งเค้าขายาว เรามันคนเอเชียขาสั้น นั่น แก้ตัวไปอีก 555) จะปีนต่อไปก็ไม่ไหวเพราะก้าวไปทางไหนดิน (เถ้าภูเขาไฟ) ก็ถล่ม จึงต้องหยุดอยู่กับที่ แล้วส่งสัญญาณไฟฉายเรียกให้ไกด์กลับมาช่วย ไม่งั้นผมคงกลิ้งตกเขาตายที่ภูเขาไฟ Merapi ไปแล้ว (ไม่น่ารอดกลับมาเขียนกระทู้เลย 555)

เดินทางไปท่องโลก (30)

2,930 เมตร จากระดับน้ำทะเล ปากปล่องภูเขาไฟ Merapi เกาะชวา อินโดนีเซีย

ข้อดีของการเที่ยวตอนที่ยังเรียนอยู่ หลายที่ผมได้เข้าในราคาที่ถูกกว่าคนทั่วไป เพียงแค่โชว์บัตรนักศึกษา อย่างเช่นที่นี่

บุโรพุทโธ ย็อกยาการ์ตา อินโดนีเซีย

บุโรพุทโธ ย็อกยาการ์ตา อินโดนีเซีย

ขับรถเที่ยว

จะมีใครที่ไหน ที่มี passion มากพอ ที่จะขับรถจากกรุงเทพฯ ไปกว่า 300 กิโลเมตร หลังเลิกงานเย็นวันศุกร์ เพื่อไปถ่ายรูปทางช้างเผือกเพียงอย่างเดียวจะมีใครอีก ที่ยอมอดหลับอดนอนได้ทั้งคืน เพื่อเฝ้ารอเวลาฟ้าเปิดและจะมีใคร ที่ยอมให้ผมติดรถไปด้วย (อันนี้สำคัญ 555)

ผมขอติดรถพี่โบ๊ท Pakaprich ไปตามล่าทางช้างเผือกที่เขาสามร้อยยอดนี่เป็นการเจอกันครั้งแรกของผมกับพี่โบ๊ท ผมรู้จักพี่เค้าครั้งแรกจากกระทู้พันทิป

(a)long way home: 71 วัน 13 ประเทศ กลับบ้านด้วยรถไฟ — บทนำ: วางแผน + เตรียมตัวกลับบ้าน

เฮ้ย เจ๋งว่ะ! อยากทำบ้าง (มามุขเดิมอีกละ 555) แต่ตอนนั้นไม่มีตังไง เห้อ เศร้าใจ ร้องไห้

สืบไปสืบมาถึงได้รู้ว่าเป็นรุ่นพี่ที่คณะที่เรียนจบไปเรียบร้อยแล้วจริงๆ แล้วผมกับพี่เค้าไม่ควรได้รู้จักกัน เพราะตอนที่พี่เค้าเรียนจบออกไป ผมก็เข้ามาเป็นเด็กเฟรชชี่ปี 1 พอดี

แต่สิ่งที่ทำให้เราได้รู้จักกัน เพราะเรามีสิ่งที่เรารักร่วมกันสิ่งนั้นก็คือ การถ่ายรูปและการเดินทาง(จบซะคมเชียวนะแก)

เขาสามร้อยยอด ประจวบคีรีขันธ์

เขาสามร้อยยอด ประจวบคีรีขันธ์

ระหว่างเดินทาง

เพราะแบบนี้ทำให้ผมชอบที่จะหยิบกล้องออกจากกระเป๋ามาคล้องคอไว้ตั้งแต่เริ่มออกจากบ้าน แทนที่จะรอให้ไปถึงจุดหมายปลายทางก่อน แล้วจึงค่อยหยิบมันออกมา

เดินทางไปท่องโลก (33)

ระหว่างทางไปมหาวิทยาลัย รถเมล์สาย 515

กฎของการนั่งเครื่องบิน

1. เลือกเวลาบินช่วงพระอาทิตย์ขึ้นหรือตก

2. เลือกที่นั่งริมหน้าต่าง ด้านเดียวกับพระอาทิตย์

3. เตรียมกล้องเอาไว้ให้ดี

สมมตินะครับสมมติ (ทำนองเพลงน้องพลับ) ผมบินจากกรุงเทพฯ ไปบาหลีในตอนเช้า คือบินจากทิศเหนือลงไปทิศใต้ ผมก็ต้องเลือกที่นั่งฝั่งซ้าย เปิดหน้าต่างมาจะได้เจอกับทิศตะวันออก พระอาทิตย์ขึ้นพอดี

ระหว่างทางไปบาหลี

ระหว่างทางไปบาหลี

เดินทางถ่ายรูปในกรุงเทพฯ


จุดเริ่มต้นของกระทู้ “13 สถานที่ถ่ายรูปในกรุงเทพฯ ตอนเย็น ที่คนรักการถ่ายรูปมือใหม่อย่างผม (และคุณ) ก็ไปได้ … ภาพถ่ายจากเลนส์ Kit 18-55”  http://pantip.com/topic/32892990

ช่วงที่เรียนหนักๆ ผมอยากไปเที่ยว อยากไปถ่ายรูป แต่ไม่มีวันหยุดยาวพอที่จะไปไหนได้ไกลๆ อยู่มาวันหนึ่งก็มีความคิดโผล่เข้ามาในหัว

ถ้าผมพาตัวเองไปถ่ายรูปในสถานที่ใหม่ๆ ในกรุงเทพฯ ทุกๆ เย็น มันจะเป็นยังไง? วันไหนที่เลิกเรียนเร็ว ก็ออกไปไกลหน่อย แต่ถ้าวันไหนเลิกเรียนช้า ก็ไปแค่ใกล้ๆ ก็พอ

หลังจากวันนั้น ผมพกกล้องถ่ายรูปพร้อมขาตั้งติดกระเป๋าไปมหาวิทยาลัยทุกวัน บางวันผมได้รูปสวยๆ กลับบ้าน ในขณะที่บางวันผมก็กลับบ้านมือเปล่า

แต่สำหรับผม ความสุขมันอยู่ตอนที่ได้ออกไปลงมือทำ ไม่ใช่ตอนที่ได้อะไรกลับมา

เดินทางไปท่องโลก (35)

อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ

เบื้องหลัง ‘ชีวิตดี’ ที่เพื่อนไม่รู้

“ทำไมชีวิตดีจังวะ ถึงได้มีเวลาออกไปถ่ายรูปเล่นทุกวัน” คำถามที่ผมถูกเพื่อนที่มหาวิทยาลัยแซวบ่อยๆ

ผมก็เหมือนกับทุกคนล่ะครับ มีหนังสือที่ต้องอ่าน มีการบ้านให้ต้องปั่น ไม่ได้มีเวลาไปถ่ายรูปทุกวันอย่างที่หลายคนเข้าใจ (ตอนแรกก็ตั้งใจไว้ แต่มันทำไม่ได้จริงๆ)

บางคนอาจจะชอบตั้งกล้องแล้วนั่งรอแสงเปลี่ยน ถ่ายมุมเดิมซ้ำๆ ตั้งแต่ต้นจนอวสาน (เพื่อนำมาเลือกภาพที่ดีที่สุดหรือซ้อนภาพ) อันนั้นก็ไม่ผิด แต่ผมชอบเปลี่ยนมุมไปเรื่อยๆ มากกว่า หันไปทางนู้นทีทางนี้ที ซูมเข้าบ้างซูมออกบ้าง เพื่อให้ได้ภาพหลากหลายมุม ดูแล้วเหมือนถ่ายจากคนละที่คนละวัน

อย่างภาพจากตึกร้าง จริงๆ แล้วผมไปมาแค่วันเดียว แล้วทยอยโพสต์วันละภาพ หัวเราะ

เดินทางไปท่องโลก (36)

ตึกร้าง สาทร

เดินทางไปท่องโลก (37)

ตึกร้าง สาทร

เดินทางไปท่องโลก (38)

ตึกร้าง สาทร

ทำไมไม่ใส่ลายน้ำ? ระวังโดนขโมยผลงานนะ (คอมเม้นจากพี่ที่รู้จักคนหนึ่ง)

ที่ผมไม่ใส่ลายน้ำลงในภาพ เพราะยังไม่คิดว่าตัวเองถ่ายรูปได้สวยขนาดนั้น อุปกรณ์ที่ใช้ก็ธรรมดา ไม่ได้ดีเด่อะไร อีกทั้งรูปที่คนอื่นถ่ายแล้วสวยกว่ามีตั้งเยอะคงไม่มีใครเอาภาพของเราไปใช้หรอก (ปลอบใจตัวเอง)

แต่ถ้าจะมี ไม่ว่าจะมีการให้หรือไม่ให้เครดิตก็ตามผมก็ดีใจทั้งนั้น เพราะมันบอกผมว่า “ยังมีคนชอบภาพที่เราถ่าย”

เดินทางไปท่องโลก (39)

BTS ช่องนนทรี – BRT สีลม

ดินทางกลับบ้าน

ภาพที่เราชอบ บางครั้งก็ไม่ต้องออกไปตามหาที่ไหนไกล ของเล่นที่เปลี่ยนไปตามยุคสมัย

บ้านตรงข้าม จันทบุรี

บ้านตรงข้าม จันทบุรี

เที่ยวหนักขนาดนี้ ผลการเรียนตกแน่ๆ

ไม่บอกว่าได้เกรดเท่าไร และไม่เปรียบเทียบกับใครนะครับ ผมได้เกรดเฉลี่ยเทอมสุดท้ายในมหาวิทยาลัยสูงกว่าที่เคยทำมาตลอด 7 เทอมซะอีก

ถ้าเป็นเมื่อก่อนทำได้เท่านี้ผมคงดีใจมากกก แต่ตอนนี้ผมกลับคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็กมากกกกก (ก.ไก่ มากกว่าตอนดีใจเมื่อกี้) เมื่อเทียบกับสิ่งที่ผมได้จากการเดินทางตลอด 1 ปี ที่ผ่านมา

สิ่งสำคัญคือจะหาวิธีบาลานซ์ระหว่างการเรียนกับงานอดิเรก (ถ่ายรูปและเดินทางท่องเที่ยว) ยังไงให้พอดีกัน ทุกวันนี้เวลาอยู่มหาลัยผมก็ยังเป็นเด็กผู้ชายคนนึงที่ใส่แว่นตาหนาเตอะ และเอาเสื้อทับในกางเกงตลอดเวลา ตั้งใจเรียนเต็มที่ อยู่ในกฎระเบียบ แต่พอถึงเวลาเดินทางท่องเที่ยวก็กองหนังสือไว้ที่หอเลย ไม่หยิบไปด้วย ไม่คิดถึงมัน เปลี่ยนเป็นคนละคนแล้วสนุกกับมันให้เต็มที่

ทำไมปิดเทอมถึงสำคัญกับชีวิตขนาดนั้น?

ผมคิดว่าคนเราควรจะมีเวลาที่ได้เป็นตัวของตัวเองบ้าง คนที่ใช้ชีวิตได้น่าอิจฉาที่สุดคือคนที่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นคาดหวังอยากให้ทำ ตอนนี้ผมโชคดีมากที่ได้รู้ว่าผมชอบเรียนอะไร ชอบทำอะไรเป็นงานอดิเรก และได้ลงมือทำสิ่งนั้น ใครที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร ลองตามหาตัวเองให้เจอ แล้วชีวิตจะสนุกขึ้นอีกเยอะเลยครับ

ตอนนี้ปิดเทอมครั้งสุดท้ายในชีวิตของผมก็กำลังจะผ่านไปแล้ว ส่วนใครที่ยังมีอยู่ ใช้มันให้คุ้มค่านะครับ

ปล.1 ตอนนี้ผมกำลังจะเรียนต่อปริญญาโท สาขาฟิสิกส์เหมือนเดิม (ยังไม่อยากหายเนิร์ด 555)

ปล.2 ภาพทั้งหมดในกระทู้นี้ถ่ายด้วยกล้อง Canon EOS 700D เลนส์ Canon 18-55 IS STM และ Canon 10-18 IS STM (ผมเพิ่งมาซื้อเพิ่มตอนหลังอีก 1 ตัว) ยกเว้น

1. ภาพเปิดและภาพปิดกระทู้ ใช้กล้องตัวอื่นถ่าย (มีคนถ่ายให้) ครับ

2. ภาพเด็กที่บาหลี ใช้เลนส์ Canon 50 f/1.8 II (ผมยืมเค้ามา) ครับ

เดินทางไปท่องโลก (41)จากคนที่เคยแต่อ่านรีวิวคนอื่น และคิดจะไปตามรอย ตอนนี้ผมเริ่มหัดเป็นคนเขียนรีวิวซะเอง ให้คนอื่นได้ไปตามรอยบ้าง

จากคนที่เคยกดไลค์แฟนเพจคนอื่น ทุกวันนี้เริ่มมีคนติดตามแฟนเพจตัวเอง
www.facebook.com/EarthsEyeView และ IG: @planetearthz

จากตอนแรกๆ ที่มีแต่เพื่อนๆ มากดไลค์ จนถึงวันนี้เริ่มมีคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนมาคอมเม้น ใครชอบเรื่องราวและรูปถ่ายสไตล์นี้ก็เข้าไป กันได้ครับขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องราวของผม หวังว่าจะเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนอื่นได้บ้างอย่างที่ผมเคยได้รับจากพันทิป

ขอบคุณจากใจครับ

 

 

 

 

 

 

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *